مسكت القلم وقلتله يا قلم اكتب
رد القلم بصوت عالى وقالى مش هكتب
ازاى اجسد بالحبر صوره من خيالك
هو انا دايما مكتوب عليه ان اتعب
***
صوت العصافير ع الشحر دايما يوشوشلى
مسكين حزين الشجر واقف بيهمسلى
رد عصفور صغيره وقاله اه يا شجر
لو شفت حريتى ما كنت تندهلى
***
عربيه ماشيه كبيره ع الطريق بتدور
نادت عليه جريت عليها اكشف المستور
أتارى جواها من الهموم الوان
سكت لحظه وقلت مين مننا مسرور
***
أنا وحدى فى الدنيا صغير أسمر
جوايا صوت الكره والحب دايما يكبر
ناديت عليها رجعت بأحضانها
بتوهب نفسها تفكرنى خام اخضر
***
اه يا زمن م اللى فى المواعيد
تريح القلب وتحوله انسان جدي
لما تمسك ايد حبيبتك وحدها
تحس الن الكهربا بتجرى جوه ايد
***
وكأنى طفل بلعبته دايما بيفرح
ماسك فى امه مستنى صدرها يطرح
يبكى الدموع لو بعد عن حضنها
ويفرح اوى لما خياله يبتدى يسرح
***
انا يوم زعلت على لون من الالوان
شفته مره بيبكى م الاحزان
ايه يا ترى سبب البكا
رد قالى حبيت جمال انسان
***
على مدرستنا واحنا صغيرين
رسمه كبيره تحفز الشاطرين
م احنا اللى كنا فى يوم من الايام
بنعلم العلم ازاى يبقى امين
***
قعدت ع التربيزه اكتب الاشعار
ماسك فى ايدى قلم بيطق منى شرار
بينادى ريحنى ، دمى انتهى
وانت السبب جعلت ليلى نهار
***
صوت الحنين جوه قلب الدنيا دق
نفسه يصرخ ويعود الحق حق
يداوى جرح الظلم جوه قلوبنا
ويعلم الظالم ازاى قلبه يرق
***
كرسى حلو من الخشب مصنوع
وانت يا عمرى زى الورق مطبوع
تطير فى السما من كلمه حلوه
وتنزل طرخ ... لمصيرك المشنوع
***
نضارتى يوم انكسرت زعلت انا
بايه اشوف الحق والصدق والهوى
دى الدنيا زى الطفل تكبر اوى
وطعمها حلو زى البلح من غير نوى
***
امسك حرامى سمعها كل الناس
جريت وراه الدنيا والحراس
مسكوه يا عينى وبالحديد ضربوه
وهو نفسه لابنه يجيب كراس
***
ضى القمر فى السما فجأه اختفى
دى الشمس طلعت ونورها مليان دفا
اصحى يا نايم كده وفوق
ده العمر ماشى وانت لسه قفا
